Velaí o cerne do asunto. O Comendador quere que o noivo durma con él na noite da voda.
Os “malfeitores” non tiñan respecto polas persoas. Tratábanas coma se fosen brinquedos para eles.
Tiñan que traballar para os manter e, ademais, cumprir os seus caprichos.
Mas…En Vimianzo, non só hai guerreiros. Tamén mulleres guerreiras
Todos a unha contra os malfeitores. Ao asalto das suas fortalezas
Os bispos e o alto clero tratan de asustar aos irmandinhos co lume do inferno.
O Comendador, non está tranquilo
Mas, o seu poder, é xa unha pantasma que estoupa en foguetes
O pobo, volve a sair victorioso, un ano mais.
Resiste, Soneira!!!!
Até aquí, o material que amavelmente me fixeron chegar.
Cando teña mais, volveremos a vernos.
Etiquetas: Asalto, imaxes, Vimianzo 2008
Agosto 1, 2008 en 3:43 pm |
que divertido!que ben o pasamos,levei a uns amigos de vila de cruces e quedaron encantados coa festa e mais coa xente porque nos deixaron participar levando o ariete!valeu a pena ter agujetas nos brazos 4 dias!ata saimos na prensa!os grupos boísimos!o ano que ven voveremos!ah o restaurante de camariñas que nos recomendou o teu home tamen estupendo!gracias
Agosto 1, 2008 en 4:07 pm |
Pois quanto me alegra ouvi-lo!
As festas son para disfrutar e viver, non só para mirar. Essa é a idea. Todo o que queira debe de poder participar e sentirse un com todo o mundo!
Tamém me alegra que os grupos non vos decepcionaram e que, en Camariñas, vos atenderan ben.
A ver se é certo que, para o ano, podedes volver e disfrutar tanto ou mais.
Unha aperta.