Arquivo de Xullo, 2008

Mais imaxes da festa

Xullo 28, 2008

Velaí o cerne do asunto. O Comendador quere que o noivo durma con él na noite da voda.

Os “malfeitores” non tiñan respecto polas persoas. Tratábanas coma se fosen brinquedos para eles.

Tiñan que traballar para os manter e, ademais, cumprir os seus caprichos.

Mas…En Vimianzo, non só hai guerreiros. Tamén mulleres guerreiras


Todos a unha contra os malfeitores. Ao asalto das suas fortalezas

Os bispos e o alto clero tratan de asustar aos irmandinhos co lume do inferno.

O Comendador, non está tranquilo

Mas, o seu poder, é xa unha pantasma que estoupa en foguetes

O pobo, volve a sair victorioso, un ano mais.

Resiste, Soneira!!!!

Até aquí, o material que amavelmente me fixeron chegar.

Cando teña mais, volveremos a vernos.

dragon014

A Rapa das Bestas

Xullo 27, 2008

Facemos un paréntese no relato do Asalto, para falar de outra festa que se celebrou estes dias en Vimianzo

A Asociación Cabalar que administra os montes en man común da Toxa e mais da Valiña, celebraron no Campo da Areosa, como cada ano, a baixada, rapa e marcaxe das bestas bravas.

A festa foi o pasado fin de semana, e velaí as fotos que me chegaron aquí, à casa, para compartir con todos vós.

Veredes que houve festa, xantar, curro, e todo o demais.

É de louvar o traballo que vem facendo cada ano para que a festa vaia a mais e se conserve as tardicións e a vida nos nosos montes.


Como vedes, a festa estivo animada: Bestas, aloitadores, xantar, uns groliños de viño e dous dias de festa ao ar libre, no monte. En familia.

Se non viñestes este ano, para o que ven aguardámosvos. Vale a pena.

118

Mais fotos e mais festa

Xullo 27, 2008

Pois si. Hoxe vouvos traer mais fotos doAsalto 2008 e tamén algunhas do Curro do Campo da Areosa, promovido hai anos pola xente da Asociación Cabalar e que se celebrou o sábado e o domingo 19 e 20 deste mes.

-Menos mal que botamos ao Comendador.

-Si, ho. Que vaia cos demos!Non se pode aturar mais!

-Ainda ben que os botamos

-Non deixan fazer nen unha festa de casamento. Fodan-se!

-A nós non nos rouban mais os maridos na noite do casamento!

-Ai, che! Eses ricos están coma cabras!

-Pois que se fodan, que xa levaron ben.

-”Orghanisasión, irmáns. Orghanisasión!”

Lume novo para um mundo novo

Poder Popular

Os cronistas.

Bem. Com esta reprotaxe, imos deixalo por hoxe.

Como ainda teño mais materiais, irei poñendo mais de vagar.

Espero que vos goste como transcorreu a festa deste ano.E, os que non viñeron, que se animen para o ano que ven.

147.gif

As primeiras fotos

Xullo 10, 2008

Seguramente já tenhades visto na prensa moitas resenhas e mesmo imagens da noite do Asalto.

Consta-me que saiu com muito boa difusão nos meios, assim como as jornadas de pinchos medievais.

Estes dias, não escrevi para não vos saturar com informações, mas hoje, após uns dias de repouso, podemos fazer balanço do que foi a festa.

Em primeiro lugar, um balanço dos trocos e cousas novas incorporadas este ano:

Além das jornadas de pinchos medievais que foram um éxito até o ponto de os mesmos taberneiros não acreditar na maré de gente, há que falar da festa em si.

Por certo. Antes de nada umha anotação ao dos pinchos: O par premiado com a cea que se sorteava entre os participantes, foi um casal de catalães que passavam uns dias de férias entre nós. Já lhe foi comunicado polo telefone e quedaram em vir para cear.

Bem pois, como digo, este ano houve muitos trocos na festa, ainda que não no fundo, mas sim na forma das histórias.

Em troques de começar a Revolta por um servo castigado, este ano foi um casamento que estava sendo celebrado pola Meiga, quando irrompe por surpresa o Comendador pretendendo levar ao  noivo ao Castelo para  exercer o “direito de pernada” com ele. Com uns pós mágicos e malignos, neutraliza os poderes da meiga e foge com o infeliz e pobre noivo.

Aí empeza a verdadeira Revolta, quando o pranto da noiva, desesperada, faz que os assistentes e demais vizinhos da redonda se armem e chamem ao guerreiro e à guerreira-este ano foi a primeira vez que havia guerreiro e guerreira, como deve de ser- e, com eles, o ariete, e toda a parafernália habitual, se lancem ao assalto da fortaleça.

Houve muita gente. Os grupos de música umha maravilha, a noite estupenda e o nosso Suso Lista, Percebeiro do Roncudo, polifacético artista e pessoa entranhàvel, o narrador-guia de toda esta representação.

Aquí vos deixo umhas fotos. Mas seguiremos em contacto.
Ainda ficam cousas por contar:

A piques de celebrarem a boda, coa Meiga.

Outro plano da cerimónia


Convidadas de duvidosas intenções

A meiga e os noivos

O pranto desesperado da noiva, sozinha.

Chega o guerreiro motorizado


Os guerreiros põem-lhe as cousinhas claras ao frikie-fashion do Comendador

O povo, enaltecido, pede justiça


As mulheres, tomam posições

Os homens…Tamém?

De volta. Tudo fixe.

Os noivos, felizes

O trunfo do amor verdadeiro e do dereito do povo e do ser humano a ser feliz

Suso Lista: A palàvra que ilumina

Bem. Por hoje, abonda.

Mas comprometo-me a trazer mais fotos, videos e tudo o que ache por aí.

Apertas.

Um prazer tratar com vós.